Słuchaj Olafku, raczej czytaj. Widzę właśnie, że Twój zwój drutu jest na forum. Ty zaś zajmujesz się Basią, gotujesz obiad dla rodzinki lub też myjesz włosy. Kiedy wszedłem na to forum miałem mieszane uczucia. Nie z powodu Twojego, Twojej rodzinki, czy też koleżeństwa ( celowo nie używam słowa przyjaciół). Tutaj wszystko jest OK, przynajmniej z mojego punktu widzenia. Chodzi o Izę. Jak głupi sprawdzałem na forum, może coś napisała. I nic. Tyle problemów z dodzwonieniem się do Niej jeszcze nie miałem. Przeżyłem zmasowaną złośliwość przedmiotów martwych wraz ze splotem niesprzyjających okoliczności. Wspominałem Ci wczoraj, że nie mogłem odnaleźć właściwego telefonu. Wyobraź sobie, że pod kontaktem Naculak Iza w komórce mam, aż (poczekaj, sprawdzę) pięć numerów i wszystkie do ... luftu. Dobrze, że wczoraj nie byłem tak uparty, bo przeżywałłbym to, co dzisiaj po godzinie dziesiątej i to wielokrotnie. A co zrobiłem? Już Ci opisuję. Z samego rana, żeby nie zapomnieć co miałem zrobić, przepisałem sobie ostatni jej aktualny numer. Tknęło mnie jednak coś, szepcząc mi za odstającym uchem: zabierz ze sobą stary telefon. Podatny na podszepty zmory, zastosowałem się do jej wskazówek. W pracy po załatwieniu kilku niezbędnych spraw, zabrałem się za dzwonienie i po wybraniu numeru w słuchawce odezwał się upragniony... skrzeczący, stary głos. O shit, co się dzieje? - pomyślałem. Sory za wtrącony wulgaryzm, ale chciałem, żeby było realnie. Sprawdzam numer raz, drugi, trzeci - o kurcze (wersja łagodna), pomyliłem się. Zamiast +48693080 tra, la, la wpisałem +48693308 tra, la, la - kamień z serca mi spadł, aż mi przytłukł dużego palca u lewej nogi. Nauczyłem się zwracać uwagę na szczegóły od Basi.&nbsp; <br />Po naniesieniu małych, aczkolwiek bardzo istotnych zmian w numerze - łączę się z nadzieją, że usłyszę już trochę bardziej znajomy głos. Sygnał jeden, drugi, trzeci, następne i nic. Komunikat: abonent nie odpowiada. OK, zadzwonię za jakiś czas. Upłynął jakiś czas. Dzwonię. Sygnał jeden, drugi, trzeci, abonent rozłączył się. Poczułęm pieczenie w uszach. [color=red][b]Po głowie chodziła mi teoria spiskowa i[/b][/color] myślałem, że zwyczajnie zaczęła mnie unikać, ignorować, bagatelizować i wszystko inne, czego bym sobie nie życzył. Po tym wszystkim, byłaś już u mnie w sklepie. Chyba dobrze się maskowałem, bo niczego nie wyczaiłaś. Ale niesmak w głębi ducha pozostał. No cóż, pomyślałem sobie, że przecież do najszczęśliwszego dnia w roku&nbsp; ;) , czyli piątku, trzynastego dnia października, mamy jeszcze trzy dni. Co u licha? Ta zmora dzisiaj mnie prześladuje, chyba zgubiłaś ją wczoraj u mnie w sklepie. Ale niech tam, zaopiekuję się nią i nie zwrócę Ci. Minęły minuty, godziny, zalogowałem się na forum, żeby zobaczyć zielony kwadracik przy Twojej ksywce. Jest. Jest i ... telefon jakiś. Spoglądam na wyświetlacz, a na nim napis Naculak Iza Służbowy. Naciskam zieloną słuchawkę. Jest w Łodzi. W tym momencie drugi kamień spadł mi z serca. Tym razem na duży palec u prawej nogi. Wieczorem puszczę jej sms&#039;a z pozdrowieniami dla Borowieckiego, Moryca i Bauma. Niech ich szuka. Za karę.<br />Cdn... być może kiedyś nastąpi&nbsp; &gt;:D